‌‌‌‌‌کلام فضا

یه انیمه‌ی دیگه شروع کنیم که نصف دیگه‌ی سال رو هم با اون بگذرونیم :دی.

تئوری ها و نقد هایش را بخوانید

دوباره ببینید

انیمه ای دیگر را جایگزین کنید

خود را بکشید تا زندگی بعد از دیدن آن نداشته باشید:>>

تجربه‌ای ندارم.

فقط من سر ریک و مورتی و استرنجر تینگز و اند آف د فاکینگ ورلد اینجوربی بودم که، قسمتای موردعلاقمو دوباره دیدم، (مخصوصا سر ریک و مورتی) و نقدوبررسی‌هاش و ادیتاش و ایستراگاشو خوندم و دیدم. (بازم مخصوصا ریک و مورتی. چون تقریبا دوبرابر بقیه سریالا و فیلما نقد و بررسی و تئوری داشت. برای همین ساخته شده اصلا.)

من زمان زیادی رو سر ریک و مورتی گذروندم پسر... خوشحالم که از افسردگی بعدش دیگه خبری نیست.

سر خود را با انیمه‌های بعدی گرم کنیم تا افسردگی‌مان فراموش شود. (پ.ن: اگه گینتاما ندیدی؛ می‌تونی طبق گفته‌ی نرگس بقیه‌ی سالو با اون بگذرونی. D:)

برید و پدر فن آرت های آن انیمه را در پینترست و یوتیوب دربیاورید :دی

کتاب چگونه گریه نکنیم را بخوانیم و بعد، تا جایی که می توان زار بزنیم :">

بنشینید وراجبش طومار بنویسیدD:

بسیار کاربردی ومفید!!

بریم تو یوتیوب سرچ کنیم تئوریا و اف ام ویا و فیکشناشو بخونیمD:

گزینه‌های خیلی خوبی داده شد من دیگه حرفی  ندارم :")

ارزو کنیم زودتر بریم اون دنیا دوباره متولد شیم بتونیم از اول ببینیم "-"

بریم بخوابیم :)

اول که می گرییم.

بعدش، تا پنج ماه راجبش پست مینویسیم، به هر دلیل مربوط و نامربوطی بهش اشاره می کنیم، ته فن فیکشناشو در میاریم، یه نفر دیگه  و مجبور می کنیم ببینتش، همه آهنگهاش با معنی و ترجمه رو در میاریم، مصاحبه های دوبلورهاشو از اینترنت در میاریم.

چند گرفتم ؟:دی

 آرتمیس هم ناروتو رو تمام کرد و زهرا نکرد! (سوار قایق سهراب شده و به سمت افق حرکت می کند.) 

تا شیش ماه هر روز یه پست تحلیلی دربارش می نوشتم. 

برداشت خودت از انیمه...