‌‌‌‌‌کلام فضا

‌‌‌‌‌کلام فضا

من فکر می‌کردم می‌نویسم تا فراموش نشم ولی این فریاد‌های مغزم بودن که نیاز به نوشتن داشتن.
پس ادامه دادم.

𝓽𝓮𝔁𝓽 1

يكشنبه, ۵ مرداد ۱۳۹۹، ۰۳:۲۴ ب.ظ

کریستف می گفت : پسر جان نباید همیشه درون غرقاب نگاه کرد . وگرنه دیگر زندگی میسر نیست

_ باید دست کسانی را که میان غرقاب هستند گرفت.

+ البته، ولی چگونه؟ بیاییم و خودمان را هم در آن بیاندازیم؟ چون آنچه تو میخواهی همین است. گرایشی در تو است که تنها جنبه های غم انگیز زندگی را ببینی خدا پاداشت دهد. بی شک این بدبینی از سر نیکی و احسان است اما دست و دل را از کار میاندازد.میخواهی دیگران را خوشبخت کنی؟ اول خودت خوشبخت باش!

__ خوشبخت! در جایی که آنهمه درد و رنج به چشم می خورد، کجا میتوان دل و دماغ خوشبخت بودن داشت؟ خوشبختی جز در تلاش برای تخفیف بدبختیها نمی تواند باشد.

 

از کتاب : ژان کریستف ؛جلد چهارم _ درخت آتشین

اثر : رومن رولان

  • آرتمیس ☆

سلام!

يكشنبه, ۵ مرداد ۱۳۹۹، ۰۷:۴۰ ق.ظ

از وقتی وارد فضای وبلاگ ها شدم دلم می خواست وبلاگ خودمو داشته باشم برای اولین وب بلاگفا رو انتخاب کردم اما بلاگفا باهام خوب تا نکرد و تا جایی که تونست منو فیلتر کرد . منم لج کردم اومدم بیان [می خواستم بیام بیان اما اینجا همه از من بزرگتر بودن و خب من از کوچک بودن خوشم نمی یاد]

خلاصه..........سلام

 

+اضافه شده بعد دو ماه فعالیت در وبلاگ  : معمولا پست اول هر کسی باعث خجالت اون فرده و مال منم همین طوره =) اینو از کسی بشنوید که موقع رفتن به وبلاگ هر کسی پست اولشو می خونه :) من تو دنیای واقعی هر کسی می بینه صاف و ساده بهش سلام می کنم‌. نه اینکه حرف های فلسفی بزنم . تو هم مجازی نیستی! وبلاگ مجازی نیست :) واقعی ترین دنیای مجازی هاست. پس سلام بر تویی که داری پست اولمو می خونی :) 

  • آرتمیس ☆